کلید خصوصی، کلید عمومی و آدرس بیت کوین چه تفاوتی با هم دارند؟

کلید خصوصی و کلید عمومی چه تفاوتی با یکدیگر دارند؟ رمزنگاری کلید عمومی (PKC) چیست؟ انواع آدرس بیت کوین کدام‌اند؟ برای درک مفاهیم نام‌برده در ادامه همراه ما باشید. کلیدهای خصوصی و کلیدهای عمومی برای اثبات شدن یک تراکنش در بلاک چین بیت کوین به کاربرده می‌شوند. اما چطور؟ کلیدهای خصوصی منحصر به فرد هستند؟ کلیدهای عمومی چطور؟

کلید خصوصی (private key) و کلید عمومی (public key)

کلیدهای خصوصی و کلیدهای عمومی هر دو بخش مهمی از ارزهای دیجیتال بوده که مبتنی بر شبکه‌های بلاک چین هستند. کلیدهای خصوصی و کلیدهای عمومی زیرمجموعه‌ای از رمزنگاری نامتقارن (PKC) هستند که در ادامه در مورد آنها توضیح خواهیم داد. PKC مخفف عبارت «Public Key Cryptography» است که به معنای رمزنگاری کلید عمومی می‌باشد.
وظیفه PKC انتقال از یک جهت به جهت دیگر است، اما به طوری که روند معکوس آن غیرممکن است. به طور مثال فرض کنید از صخره‌ای صعب‌العبور بالا رفته‌اید، هم‌اکنون می‌توانید به همان شکل که به قله رسیده‌اید، پایین بیایید؟ خیر. PKC چنین عملکردی دارد.
برای اینکه بتوانید مالکیت خود را نسبت به یک ارز دیجیتال و… ثابت کنید باید همیشه کلیدهای خصوصی را نزد خود نگه دارید تا مشکلی در معاملات خود نداشته باشید. زمانی که شخصی مقداری کریپتو را بر بستر بلاک چین برای شما ارسال می‌کند، در اصل کریپتو‌ها را به نسخه هش شده کلید خصوصی شما ارسال کرده است.
به این تعریف، کلید عمومی گفته می‌شود. کلید خصوصی نباید افشا شود؛ زیرا ممکن است تمام دارایی شما از بین برود. کلید خصوصی اولین مرحله برای ارسال یک ارز است؛ یعنی از کلید خصوصی برای استخراج کلید عمومی استفاده می‌شود که اگر بخواهیم از کلید عمومی، کلید خصوصی را استخراج کنیم، غیرممکن خواهد بود.

کلیدهای خصوصی و عمومی از عددهای صحیح مانند: 1، 2، 3 و… تشکیل شده که به علت بزرگ بودن این اعداد، از سیستم رمزنگاری به نام «Wallet Import Format» استفاده می‌شود که آن را به ارقام و حرف‌های مختلفی تبدیل می‌کند. در این قسمت نمونه از یک کلید خصوصی که در قالب ” WIF” قرار دارد را مشاهده کنید.
هر دو نوع کلید اعداد صحیح بزرگی هستند، اما به‌خاطر بزرگ بودن این اعداد، از طریق سیستم رمزگذاری Wallet Import Format، در قالب ارقام و حروف نمایش داده می‌شوند. نمونه یک کلید خصوصی در قالب WIF را در ادامه مشاهده می‌کنید:
5HuECEUSEMEXXXIPADSBOKUAMKAqezyetde Vevo TLvy TJ

یکی از تفاوت‌های کلیدهای عمومی و خصوصی این است که کلیدهای خصوصی کاراکترهای بیشتری دارند در نتیجه از کلیدهای عمومی طولانی‌تر هستند. کلید خصوصی نیز برای تولید امضا برای هر معامله‌ای که در پیش رو است استفاده می‌شود که ابتدا برای بلاک چین ارسال خواهد شد.

بیشتر بخوانید: بلاک چین چیست؟

امضا چه وظیفه‌ای دارد؟ هدف اصلی امضا دیجیتال، تأیید کردن تراکنش توسط مالک ارز می‌باشد که بعد از به ثبت رسیدن و تأیید شدن، امکان اعمال تغییر در آن غیرممکن است. به این نتیجه رسیدیم که از کلیدهای خصوصی برای استخراج کلیدهای عمومی استفاده می‌شود و به دنبال آن کلید عمومی به کمک داده‌های مربوط به شبکه و یک تابع هش، آدرسی برای کاربر ایجاد می‌کنند که ممکن است آن را دیده باشید. این آدرس همان آدرسی است که برای دریافت رمزارز دیجیتال از آن استفاده می‌کنید.

رمزنگاری کلید عمومی (PKC)

در مطالب قبلی کمی در مورد PKC صحبت کردیم اما در این قسمت به‌صورت مفصل به آن مپردازیم. رمزنگاری کلید عمومی با کمک تابع‌های ریاضی ساخته می‌شود. محاسبه این تابع ریاضی تنها در یک‌جهت امکان پذیر است و اگر قصد داشته باشیم از کلید عمومی و سپس به کلید خصوصی برسیم، نیازمند سخت‌افزار و پردازنده‌های بسیار قوی خواهیم بود که به طور عملی می‌توان گفت کاری غیرممکن است.
در رمزنگاری کلید عمومی از یک جفت کلید استفاده می‌شود، یعنی کلید خصوصی و کلید عمومی که برای عوامل مختلفی مورد استفاده قرار می‌گیرد. کلیدهای عمومی (Public key) به صورت گسترده توزیع شده که این امر برخلاف کلیدهای خصوصی (private key) می‌باشد که برای هر فرد منحصر به فرد بوده و برای آن شخص قابلیت استفاده دارد.

آدرس بیت کوین (Bitcoin Address)

آدرس بیت کوین

آدرس‌های بیت کوین نیز رشته‌ای از اعداد و حروف انگلیسی هستند که امکان اشتراک‌گذاری آنها را با سایر افراد دارید تا بتوانید بیت کوین موردنظر را دریافت کنید. همان‌طور که گفتیم نمی‌توان از کلیدهای عمومی به کلیدهای خصوصی دست پیدا کرد، از آدرس بیت کوین نیز نمی‌توان به کلید عمومی و سپس به کلید خصوصی دسترسی پیدا کرد.
الگوریتم‌های هش، توابعی یک‌طرفه بوده که برای هر فرد ویژه هستند و با اندازه‌ای ثابت ایجاد می‌شوند. آدرس‌های بیت کوین در مرحله آخر در 3 نسخه:
P2PKH
SH2P
bech32
نمایش داده می‌شوند که در ادامه به بررسی آدرس‌های بیت کوین می‌پردازیم.

انواع آدرس بیت کوین

آدرس‌های بیت کوین شامل 3 نسخه می‌شوند که اگر نمی‌دانید از کدام آدرس استفاده می‌کنید، کافی است ادامه مقاله را از دست ندهید.

لگاسی (P2PKH)

آدرس‌های لگاسی از قدیمی‌ترین آدرس‌های بیت کوین هستند که با شروع کار بیت کوین، همراه آن بوده و تاکنون بدون مشکلی به کار خود ادامه می‌دهد. برای شناسایی آدرس لگاسی کافی است تا به ابتدای آدرس توجه کنید. آدرس P2PKH با عدد 1 آغاز می‌شود. به همین راحتی!
یکی از نمونه‌های آدرس لگاسی (P2PKH):
1BvGEOSYstWetqq3n5Au4m4GFg7xJaNVN2

توجه داشته باشید که از آدرس لگاسی با آدرس بومی سگویت بیت کوینی ارسال نخواهد شد؛ زیرا با یکدیگر سازگار نیستند. اما امکان ارسال بیت کوین از لگاسی با آدرس فشرده (bech32) وجود دارد. در نظر داشته باشید که میانگین کارمزد تراکنش‌های انجام شده با آدرس‌های ذکر شده به طور معمول بیشتر است.

آدرس فشرده (P2SH)

آدرس فشرده بیت کوین با آدرس لگاسی شباهت دارد؛ اما تفاوتی که آنها را از یکدیگر متمایز می‌کند، عدد اول در آدرس است. آدرس فشرده با عدد 3 شروع می‌شود. نسخه P2SH از نسخه لگاسی امکانات بیشتری دارد که معمولاً برای آدرس‌هایی با امضاهای چندگانه استفاده می‌شود.
آدرس P2SH مشکلی با ارسال بیت کوین با نسخه دیگر بیت کوین ندارد که از این نظر یکی از ویژگی‌های مثبت آن به‌حساب می‌آید.

آدرس بومی سگویت (bech32)

آدرس‌های سگویت با دو نسخه دیگر کاملاً متفاوت بوده که دلیل این تفاوت در نحوه عملکرد آن می‌باشد.
برای شناسایی آدرس‌های سگویت باید به ابتدای آدرس مراجعه کنید که در ابتدا عبارت ” bc1″ به چشم می‌خورد. آدرس سگویت از دو نسخه قبلی طولانی‌تر بوده و تاکنون تمام صرافی‌های از آن پشتیبانی نمی‌کنند. تاکنون صرافی‌های زیادی این امکان را برای کاربران ایجاد کرده‌اند تا بتوان با آدرس‌های دیگر به آن بیت کوین واریز کرد.
برای آشنایی بیشتر با سگویت و نحوه عملکرد آن، این مقاله را از دست ندهید.

تفاوت کلید خصوصی و کلید عمومی چیست؟

یک از تفاوت‌های کلید خصوصی و کلید عمومی نحوه ایجاد این دو کلید است. کلید خصوصی از رمزنگاری بیضوی کمک می‌گیرد تا بتواند کلید عمومی را ایجاد کند اما به دلیل نحوه رمزنگاری نمی‌توان از کلیدهای عمومی به کلیدهای خصوصی دست‌یافت که در مقاله چندین بار این موضوع را تکرار کردیم.
کلید خصوصی عددی است که به‌صورت تصادفی انتخاب می‌شود و 256 بیت می‌باشد. داشتن کلید خصوصی به معنای دسترسی کامل به سرمایه و دارایی مرتبط با آن کلید است؛ به همین دلیل است که در صرافی‌ها و شبکه‌ای اجتماعی بر این موضوع تأکید بسیاری دارند تا Private key خود را به هیچ شخصی ندهید.
کلید خصوصی طول زیادی دارد و کلیدهایی که از 256 کاراکتر تشکیل شده باشند، کلید خصوصی امنی محسوب می‌شوند.
نبودن فاصله بین کاراکترها نیز مسئله مهمی است. اگر کلید خصوصی یکی از والت‌های شما در دست فرد دیگری قرار بگیرد، تمام سرمایه دارایی‌تان را از دست خواهید داد. کلیدهای خصوصی به شکل رشته‌های صفر و یک بوده که این موضوع چندان جالب نیست؛ به همین دلیل کلیدهای خصوصی را به شکل عددی در مبنای 16 هگزادسیمال می‌نویسند.
رعایت کردن نکات امنیتی یکی از موضوعات مهم در کریپتوکارنسی است که باید حتماً به آن توجه کنید.
تفاوت‌های کلید خصوصی و کلید عمومی را بررسی کردیم و روش شناسایی آدرس‌های بیت کوین را به طور دقیق بیان کردیم. نحوه عملکرد ساخت آدرس ممکن است کمی پیچیده باشد اما با فناوری pkc امنیت زیادی برای کاربران ایجاد می‌کند. سگویت فناوری نوینی است که به کمک بیت کوین آمده تا برخی از مشکلات آن را حل کند و پیشنهاد می‌کنیم با وظایف آن آشنا شوید. برای ادامه مسیر و یادگیری بیشتر، در مقاله بعدی به پاسخ این سؤال می‌پردازیم که چگونه در معاملات هدف مشخص کنیم؟ با ما همراه باشید.